Zagadnienia prawne

Nad sprawami przekazanymi do ULTIMO czuwają nasi prawnicy. Ich fachowa wiedza gwarantuje Państwu pełną zgodność naszych działań windykacyjnych z literą prawa.

Jeśli mają Państwo wątpliwości związane z przeniesieniem wierzytelności czy np. odpowiedzialnością za długi spadkowe, poniżej przytaczamy fragmenty wybranych aktów prawnych, które pomogą Państwu w ich wyjaśnieniu. Możecie tu Państwo również przeczytać o instytucji przedawnienia oraz upadłości konsumenckiej.


Artykuły dotyczące sprzedaży zadłużenia


Kodeks Cywilny:

  Art. 509.
      § 1. Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
      § 2. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.


Odpowiedzialność za długi spadkowe


Kodeks Cywilny

Art. 924.
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Art. 931.
      § 1. W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
Art. 932.
      § 1. W braku zstępnych spadkodawcy powołani są do spadku z ustawy jego małżonek, rodzice i rodzeństwo.
      § 2. Udział spadkowy małżonka, który dziedziczy w zbiegu bądź z rodzicami, bądź z rodzeństwem, bądź z rodzicami i rodzeństwem spadkodawcy, wynosi połowę spadku.



Zarzut przedawnienia


Dług pozostaje długiem i nie znika, ponieważ zobowiązania powinny być regulowane niezależnie od momentu, w którym powstały. Nakazuje to również zwykła ludzka uczciwość.

Co mówi prawo?


 Przepisy Kodeksu Cywilnego nakładają na dłużnika obowiązek uregulowania zobowiązania - art. 354. § 1. K C mówi, że: „Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom.”

Innymi słowy, po upływie terminu przedawnienia wierzyciel lub reprezentująca go firma windykacyjna wciąż ma prawa zwracać się do dłużnika o spłatę długu. Po upływie terminu przedawnienia roszczenie nie wygasa, ale staje się tzw. zobowiązaniem naturalnym.

Dług przedawniony, to taki, w którym mamy do czynienia z upływem, określonego w prawie, terminu od dnia płatności, po którym dłużnik może podnieść zarzut przedawnienia w postępowaniu sądowym.

Dług nie znika


Opinia, że przedawnionych długów nie można dochodzić jest nieprawdziwa i niezgodna z obowiązującymi w Polsce przepisami prawa. Podnoszenie zarzutu przedawnienia przez osobę zadłużoną nie wywołuje żadnych skutków w sferze windykacji polubownej - przedawnienie roszczenia nie wpływa na prawne istnienie wierzytelności i prawo wierzyciela do domagania się uregulowania zaległości. Zarzut przedawnienia sąd uwzględnia w toku procesu o zapłatę wyłącznie na wniosek pozwanego dłużnika

Przedawniony dług może trafić do biur informacji gospodarczej (BIG)

O tym, że przedawniony dług nie znika i należy go spłacić świadczy także fakt, że ustawodawca umożliwił wierzycielom wpisywanie dłużników i takich zaległości do biur informacji gospodarczej. Nie ma prawnych przeszkód, by zadłużenie przedawnione zostało dopisane do rejestru dłużników (BIG).

Tym samym Państwa decyzja o spłacie zobowiązań przedawnionych, pozwala w konsekwencji uniknąć przekazania danych o Państwa zadłużeniu do BIG. Dzięki temu unika się ewentualnych problemów wynikających z dopisania do rejestru dłużników, w tym braku możliwości zaciągania kredytów, dokonywania zakupów w systemie ratalnym czy korzystania z większości usług świadczonych przez firmy telekomunikacyjne. Spłacając zobowiązanie budują Państwo swoją wiarygodność, jako rzetelnego konsumenta.

Próby dochodzenia przez wierzycieli przedawnionych roszczeń są w pełni  legalne i posiadają mocne podstawy w obowiązujących przepisach prawa. Jest to także zgodne z interesem społecznym. Przecież zobowiązania zobowiązują – wszystkich.

 
 

Upadłość konsumencka


Osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej od 31 marca 2009 roku mogą wnioskować o ogłoszenie bankructwa. Przepisy dotyczące postępowania upadłościowego, obejmującego likwidację majątku upadłego konsumenta, określa Ustawa z dn. 5 grudnia 2008 roku o zmianie Ustawy  „Prawo upadłościowe i naprawcze oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych”.

Kto może żądać ogłoszenia upadłości?

O upadłość konsumencką może wnioskować do sądu wyłącznie konsument, czyli osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej (nie może to być ani jej wierzyciel, ani poręczyciel). Dłużnik wnioskuje o ogłoszenie bankructwa z własnej woli do sądu rejonowego - sądu gospodarczego odpowiedniego dla miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Wniosek o ogłoszenie upadłości podlega opłacie sądowej w kwocie 200 zł.

Jaka jest podstawa ogłoszenia upadłości konsumenckiej?

O ogłoszenie upadłości konsumenckiej mogą ubiegać się tylko tacy Dłużnicy, których niewypłacalność powstała w  wyjątkowych i niezależnych od nich okolicznościach  (np. przewlekła choroba, niezawiniona utrata pracy, wypadek itp.). Z takiej możliwości nie mogą skorzystać dłużnicy, którzy zaciągnęli zobowiązanie będąc już niewypłacalnymi oraz dłużnicy, których wartość  posiadanego majątku nie wystarczyłaby na pokrycie kosztu postępowania upadłościowego.

Osoba wnioskująca o upadłość musi złożyć wniosek wraz z dokumentami obejmującymi m.in.:
  • aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników
  • spis wierzycieli i wysokość długu wobec każdego z nich
  • spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec Dłużnika wraz z ich adresami
  • wykaz tytułów egzekucyjnych i wykonawczych wobec Dłużnika
  • informacje o ustanowionych na majątku dłużnika hipotek i innych obciążeń
 
Postanowienie sądu, syndyk i spłata zobowiązań

Procedura oddłużenia jest długa, skomplikowana i nie oszczędzi majątku upadłego konsumenta. Sąd szczegółowo weryfikuje przyczyny problemów zadłużonego i wyznacza syndyka, któremu Dłużnik wydaje swój majątek wraz z niezbędnymi dokumentami, które wchodzą w skład masy upadłościowej. Środki uzyskane z jej zbycia, przeznaczone są na spłatę zobowiązań dłużnika. Wyznaczony przez sąd sędzia  komisarz wydziela kwotę przeznaczoną dla upadłego na opłacenie równowartości rocznego czynszu za wynajmowane mieszkanie zastępcze. W przypadku, kiedy masa upadłościowa nie pokrywa roszczeń wierzycieli, sąd ustala indywidualny plan spłaty, który musi zostać wykonany w terminie nie dłuższym niż 5 lat (tylko w wyjątkowych sytuacjach sąd może okres ten wydłużyć do 7 lat). Wykonanie ustalonego planu monitoruje sąd na podstawie rokrocznie przedstawianego przez upadłego sprawozdania. Upadły konsument może sam zaproponować sądowi, wysokość miesięcznej raty zadłużenia, jaką jest w stanie spłacać. Ma także prawo do ubiegania się o umorzenie części zobowiązań.

Jakie są konsekwencje ogłoszenia upadłości konsumenckiej?

Upadły traci prawo do dysponowania i korzystania ze swojego majątku – musi wydać go syndykowi. Majątek nabyty po dacie ogłoszenia upadłości, również wchodzi w skład masy upadłościowej. Osoby, które ogłosiły bankructworaz w roku muszą przedstawić przed sądem sprawozdanie z wykonania planu spłaty wierzycieli. Ponadto, w trakcie wykonywania planu spłaty wierzycieli, upadły nie ma prawa zaciągania nowych zobowiązań.
 
Co z żyrantami?

Bankructwo Dłużnika nie zwalnia z odpowiedzialności żyrantów – wierzyciele będą mogli egzekwować od nich należności za poręczone kredyty.

Wspólnota majątkowa małżonków

Jeśli małżonkowie przed ślubem nie podpisali intercyzy, do masy upadłościowej wchodzi ich wspólny majątek. Jednak w chwili ogłoszenia upadłości przez jednego z małżonków, drugi  może gromadzić swój własny majątek. Wspólnota majątkowa traci ważność.

Zmiana wysokości dochodów upadłego


W przypadku zmiany wysokości dochodów Dłużnika na wyższe, plan spłaty rat zobowiązań nie ulegnie zmianie. Jednak każdy inny nagły przypływ gotówki (spadek, nagroda pieniężna) – zasili spłatę zadłużenia.